Jos Hofma, 41 jaar oud, dierenarts te Nijkerk en 15 jaar praktiserend en zijn specialiteit zijn sportpaarden, met name spring- en dressuurpaarden.
Maarten komt al heel wat jaren bij Jos met diverse paarden en sinds 8 jaar met William en als veterinair kent hij William hartstikke goed. Wat is zijn mening en oordeel over het paard ten opzichte van de droom die Maarten heeft: naar de Grand Prix?
Jos:
“Als veterinair begin je als eerste te kijken naar bouw en conformatie en daarin is William een heel correct en symmetrisch paard. Omdat Maarten met één arm rijd loopt hij natuurlijk kans op een niet helemaal symmetrisch paard. Maar ik moet zeggen dat juist dat bij hen enorm goed gaat!
Dan heeft elk paard zijn voordelen maar ook zijn zwakheden in het lichaam en in hoeverre kan Maarten dat versterken en verbeteren en heeft hij mij daarbij nodig? Dan komen we eigenlijk uit op één of twee dingetjes waar Maarten af en toe mijn hulp bij nodig heeft. In het traject van de afgelopen jaren blijkt eigenlijk dat we dat heel stabiel kunnen managen waarbij we in het algeheel zien dat er geen verslechtering zien in de hele medische toestand van het hele paard. Dat doen wij niet alleen, dat doet Maarten zelf met signaleren en voelen. Vaak is het zo dat wat Maarten voelt en wat ik zie enorm goed op elkaar aansluit en dat scheelt natuurlijk veel in de communicatie. Wij hebben vaak aan een half woord genoeg.”
Is er dan op dit moment naar jouw idee nog iets anders of extra’s nodig om dat laatste stapje naar de Grand Prix te maken nodig?
Jos:
Mijn antwoord op die vraag is kort: ‘ik denk het niet’. Veterinair gezien zeker niet, want het is gewoon onderhoud van een heel gezond sportpaard en zoals ik het nu zie ontwikkeld hij zich daarin nog steeds verder. En als ik zo naar het paard kijk vanuit mijn optiek staat er niets in de weg om dit paard het hogere werk te laten doen. Daarnaast voelt Maarten zelf haarfijn aan wat er beter kan; hij kent zijn paarden als geen ander. In dat opzicht is hij een echt goede paardenman.
Je had het net even over de communicatie onderling. In hoeverre vind je dat belangrijk bij het begeleiden van een sportpaard?
Jos:
“Nou dat maakt het uiteindelijk natuurlijk totaal werkbaar. Want als ik A zeg en je begrijpt B dan gaan we er samen nooit niet uitkomen. En op een gegeven moment is ook een beetje aan een half woord heb je al genoeg en dat vertrouwen daarin onderling is ook belangrijk. Maarten en ik zijn natuurlijk al jaren aan elkaar gewaagd, ook met andere paarden. En dat werkt ook fijn, dat je wel een beetje open en soms ook hard naar elkaar kan zijn.”
Maarten staat bekend om bevlogen en gepassioneerd; soms op het emotionele af, zeker als het om William gaat. Hoe ga jij daar mee om?
Jos:
“Ik ben erg nuchter en soms moet ik erg om Maarten lachen! Ik moet Maarten af en toe ‘ontzorgen’: deels heeft dat natuurlijk betrekking op het paard maar betekent soms ook dat ik Maarten mentaal ontzorg en dat heeft te maken met hoe wij sparren en soms moet ik keihard tegen hem zeggen; ‘Nou Maarten, stop nou maar met je zorgen maken’ , we gaan nou gewoon weer aan de slag. Hij is enorm begaan en dat ben ik ook, alleen uit ik dat minder en ik denk dat het niet helpt als ik met hem mee sta te snotteren. Maar voorlopig hebben we voor wat betreft dit paard geen slecht nieuws te vertellen dus ga ik niet lopen snotteren.
Al met al, als ik kijk vanuit de veterinaire invalshoek sta ik achter de wijze waarop William getraind en gemanaged wordt en bestaat er bij mij geen enkele twijfel dat William veterinair het zware werk aankan!
Daarnaast heb ik alleen nog een persoonlijke mening. Ik vind het fantastisch dat Maarten uiteindelijk niet in de paralympisch kant is blijven hangen maar dat hij toch weer terug de start hebt gemaakt in de reguliere sport; dat hij zich wil waarmaken met gewoon goed paardrijden met valide concurrenten, dat is gewoon TOP!“
MaartenvanStek.nl | Realisatie: Horsedesign