Er viel mij een warm welkom ten deel bij aankomst op het prachtige complex van Coby en Marlies van Baalen. Koffie en heerlijke belegde broodjes stonden al klaar en het gesprek kwam al heel vlot op gang. Coby en ik gaan al heel lang terug; de clinic die we 40 jaar geleden samen reden bij Harry Boldt – destijds de bondscoach van West Duitsland – kwam ter sprake en de mooie tijd op het KNF centrum in Uddel. Door de jaren heen zijn we elkaar vaak tegen gekomen op wedstrijden en heb ik in het verleden enkele kadertrainingen mogen volgen bij Coby. Wederzijds respect is er altijd geweest en die is nog steeds voelbaar. Al werd ik wel een beetje verlegen bij de complimenten aan mijn adres van haar en Marlies… Al wuif ik het graag weg, het feit dat ik mij in de paardensport beweeg met het gemis van een arm, is iets waar niemand om heen kan.
Wat ik altijd heb bewonderd in Coby is haar innerlijke beschaving en rust die zij uitstraalt. Haar manier van spreken maakt dat je aandachtig luistert: hier spreekt iemand met eindeloos geduld, respect voor mens en dier en met het uitzonderlijk vermogen om haar kennis en passie over te brengen zonder ook maar één moment autoritair of neerbuigend te worden. Ik vind dat bewonderingswaardig in een wereld die momenteel op z’n kop staat en het bijna normaal lijkt te zijn om op elkaar te schelden, het gelijk willen krijgen en elkaar onfatsoenlijk te behandelen zonder enige kennis van zaken en feiten. Onze (wereld)leiders geven nou ook niet bepaald het goede voorbeeld.
Het welzijn van paarden omvat verschillende aspecten zoals fysieke gezondheid, voeding, huisvesting en mentale stimulatie. Zaken die bij Coby en Marlies op stal top voor elkaar zijn, maar voor hen de gewoonste zaak van de wereld zijn. Al jaren zijn zij constant bezig om door te ontwikkelen, te leren en te groeien. Zij staan open voor nieuwe inzichten en passen die toe op alle gebieden van paarden welzijn. Daar over hebben zij zeer open en uitgebreid met mij gesproken en hoe ze dat doen is te lezen in het artikel. Maar wat voor hen en mij ‘normaal’ is, lijkt voor velen eigenlijk onbekend terrein en toch vinden mensen er altijd wat van. Dat wordt soms in niet mis te verstane woorden op social media de wereld in geslingerd; doorspekt van aannames, ongefundeerde meningen en worden feiten en fantasie behoorlijk door elkaar gehaald.
“Wat gaan we er aan doen?” was mijn vraag… “Educatie” was het antwoord! Als oude rotten in het vak ontkom je er niet aan te denken dat het vroeger iets gemakkelijker was om mensen iets te leren. Er was respect voor autoriteit en de lijntjes naar de verenigingsinstructeur en bijvoorbeeld de dierenarts waren veel korter. De opleidingen waren gestructureerd en toelatings- en examen eisen waren behoorlijk streng. Je moest echt wat kunnen! En nee, vroeger was niet alles beter, zeker niet. Door voortschrijdend inzicht is er echter enorm veel verbeterd, ook op een Olympische sportstal zoals die van Van Baalen. We moeten zuinig zijn op al die kennis die er is; mensen zoals Coby en Marlies kunnen een enorme bijdrage leveren aan een betere (paarden) wereld; je hoeft ze het alleen maar te vragen…
Het artikel is te lezen in De Hoefslag van 5 april 2025.
MaartenvanStek.nl | Realisatie: Horsedesign